Nida Cangül
@nnida
Az ümit edip çok elde etmek hayatın hakiki sırrıdır.
Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni
Lisans
İstanbul
İzmir
142 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Kitabın sonunu hâlâ merak ederek okumak istiyorsanız inceleme yazılarını kitap bittikten sonra okumanızı tavsiye ederim:)
Ağa olan Emir Can ve bir hizmetli olan Afgan Hasan...
Ortak bir baba...
Ama babalık duygusunu yaşatamadığın için birine daha merhametli olayım derken diğerinden sevgi ve merhameti çalan bir baba...
İlk başlarda çok kızmıştım Emir cana.
Anlayamamıştım bir çocuk içinde n'asıl bu kadar kin ve kibir barındırır. Tam da sorgularken ve nefret ederken Emir'den Khaled Hossenı bana çok çarpıcı bir gerçeği sorgulatti ve hatırlattı!
Emir can yaptıklarından daha doğrusu yapmadıklarından, yapamadıklarından, kendisinden nefret ediyordu iyi ama VİCDANI OLMAYAN , İYİLİĞİ BİLMEYEN BİR İNSAN ACI ÇEKEBİLİR MİYDİ?
Sonra kızgınlığım Emir'in peşini bırakıp Baba'ya yöneldi. "YALAN SÖYLEDİĞİNDE BİRİNİN GERÇEĞE ULAŞMA HAKKINI ÇALARSIN!" gibi büyük bir laf eden baba nasıl olur da Hasan ile Emir'in kardeşliğini saklayabilecek kadar çirkinleşebilirdi ki?
Sonra Baba'ya da kızmayı bıraktım.Hatırladım. Coğrafya kaderdi. Öyle bir coğrafyanın içinde hem Hasan'ı hem Emir'i mutlu edebilmek ancak yapılan hatanın kefaretini ödemekle mümkün olurdu. Baba'da öyle yapmıştı. Hatalar silsilesini devam ettirmek yerine yaptığı hatanın kefaretini ödemişti.Herkes hata yapardı. Ama sonunda iyi insan olmak mümkündü. Tıpkı babanın yasal mirasçısı Emir can gibi...
