Nehir

Ruhla ten, tenle ruh... ne bilinmezlikler dolu şeylerdi bunlar! Ruhun hayvan yanı da vardı tenin de yüceldiği oluyordu. İstekler incelebiliyor, ruh da aşağılık bir hal alabiliyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çağımıza güç veren ilkeler değil, kişiliklerdir.
Mağara adamı gülmesini bilseydi Tarih bambaşka bir yol alırdı.
Kimmiş o “insan mantıklı hayvandır” diyen? İnsanın şimdiye dek yapılmış en ham tanımı bu. İnsan şudur, budur ama, hiç de mantıklı değildir. İyi ki değil.
Dünyanın gerçek gizi görünendir, görünmeyen değil....