nur çmn
@nnurc
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Acılaşan insan zamanla hiçbir istek duymaz. Ne yaşayacak, ne de ölecek
iradeye sahiptir artık, sorunun özü de budur.
Dünyada öğretmenlerden ve matematikçilerden
başka kimin gereksinmesi vardı ki cebire mutlu olmak
için? İnsanları neden cebir gibi, geometri gibi ve daha
bir yığın yararsız bilgi gibi şeyler Öğrenmeye zorlarlar-
dı?
Veda etmek. Aslında işin en zor yanı buydu; İnsan
bir kez akıl hastanesine girdi mi, delilik dünyasında var olan özgürlüğe alışıyor, hatta ona bağımlı hale p*.t
yordu. Sorumluluk altına girmek, ekmeğini kazanıp
için çalışıp çabalamak, sıkıcı, rutin günlük işler
m ak zorunda değildiniz burada. Sabahtan akşama
bir tek resme bakmak ya da bir kâğıdın üstüne saçma
sapan çizgiler çizmekle oyalanabilirdiniz. Her şey hoş.
görüyle karşılanıyordu, çünkü ne de olsa kişinin akim,
dan zoru vardı
Ömrümden ôteye taşıdığım çocuk ... Ya sen bu ülkede doğmasaydın, ya ben aşla herkes gibi bilseydim.
