"En büyük korkum yalnızlık..."
Hayatta görebileceğiniz en yalnız insanın söylediği en acı cümle bu.
Hayatı boyunca tutulacak dalı olmayan hep itilip kalkılan çığlıklarını kimsenin duymadığı en yalnız insan Ala...
Bu kitabı okuyunca acaba katillerde suçsuz mudur diye düşünmedim değil. Bilmiyoruz çünkü başlarına neler geldi hayat karşılarına neler çıkardı. Karşımızdan saçları birbirine girmiş, üzerinde dökülen kıyafetleri olan, değişik tavırlar sergileyen birisini görünce direkt deli damgasını vuruyoruz.
Ya o kişi senden daha akıllıysa ve tek suçu da hayata çelimsiz ve çirkin doğmaksa. İşte tam olarak Ala'nın hikayeside doğduğu gün başlıyor. 21 yaşına kadarda kendisine çizilen kötü kaderime mahkum ediliyor. Taki ruhuna bir sihirli değnekle dokunan onun yalnızlığına çare olan psikiyatrisi geleceğine yön verene kadar...
-"Kendi kaderimizi aslında kendimiz yazıyoruz.
-O kadar da değil. Bizim kaderimizi aslında anne babalarımız çocukken içinde yaşadığımız o küçük toplum yazar. Özellikle de annelerimiz. "