Sabah uyandığımda yatağımın diğer yarısında kimse uyumamıştı ve Xaden'ın eşyaları da gitmişti. Cephe hattına geri döndüğü, ikimizden birinin her an öldürülebileceği ve birbirimize söylediğimiz son sözlerin öfke dolu şeyler olduğu düşüncesiyle göğsümün sıkışmasına engel olamadım.