Can Kurt
@nomadCK
...sözün kısası geçmiş ne varsa şu kadının sessiz bakışları altına sımsıkı bağlayıp arkamda bırakmak istiyorum. Kirli bir giysiyi çıkarır gibi bırakmak istiyorum
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
SAVAŞIN İNCİTTİĞİ İNSANLAR...
Bir kadın piyano çalıyor. Kadın yalnız. Bir abajurun ışıkları tuşların beyazına vuruyor. Öteki oda renkli bir alacakaranlık içinde. Bir divan, arkalıklı ve kıtık yastıklı bir iki sandalye odaya barış havası veriyor. Bir koltukta köpek uyuyor.
Bu görünümü büyülenmiş gibi seyrediyorum. Ama kadın kalkıp da ağır ağır masaya doğru sessizce yürüyünce hızla geriye kaçıyorum. Kalbim çarpıyor. Aydınlanma roketlerinin yabanıl aydınlığını ve bombardıman edilmiş köylerin harabelerini göre göre böyle şeylerin de bulunduğunu hemen hemen unutmuşum. Böyle caddeler boyunca, çevresi duvar çevrili halılar, sevgiler ve kadınlarla dolu bir barış bulunduğunu çoktan unutmuşum.
Nedenini bilemiyorum ama şu geniş düzlükte ve şu koskoca gökkubbe altında bir insanın bu yapayalnız hali bana dokunuyor.
Dünle bugün, ölümle hayat birbirine ne de yakın!
Belki de hep yeni baştan savaşların olması bundan; çünkü acı çekenin halinden ötekiler pek bir şey anlamıyorlar.