Rukiye Balkaya

Benim ellerim... Benim ruhum... Benim göğüm... Benim ormanım... Benim dünyam... Bunlardan başka ne söyleyebilirim ki? Sözcükler bunlar. Cevap bu.
Sayfa 93·Kitabı okudu
Reklam
Ellerimize bakıyoruz, üzerlerinde yüzyılların tozunu taşıyan ellerimize. O tozlar kim bilir ne büyük sırlar ve belki de kötülükler saklıyor. Buna rağmen kalbimizde en ufak bir endişe yok. Sessiz bir huşu ve şefkat duyuyoruz, o kadar.
Sayfa 90·Kitabı okudu
İnsanların düşünce şeklinde çok garip, çok korkunç bir hata var. Bu hata nedir? Bilemiyoruz fakat içimizde bunu ortaya çıkarmak için sonsuz bir mücadele var.
Sayfa 82·Kitabı okudu
Daha öğrenilecek o kadar şey var ki! Önümüzde uzun bir yol var, bu yolu yalnız katetmek zorunda olsak da önemli değil!
Sayfa 43·Kitabı okudu
Alimler Meclisi var olan şeyleri bildiğimizi, herkes tarafından bilinmeyen şeylerin de zaten var olmadıklarını söyler. Fakat bizce Alimler Meclisi kör. Bu dünyanın sırları herkese açık değil, sadece onları arayanlara ve bulmasını bilenlere açıktır.
Sayfa 41·Kitabı okudu
Reklam