none
@none99
21 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her zaman severek okuduğum sayfalarla gözlerimin arasına şimdi düşüncelerim giriyordu.
Sayfa 43
"...ve uzayın derinliklerinde havasızlıktan ölmeme azıcık bir zaman kaldığında, keşke gençken annemi dinleseydim diyorum."
"Neden, ne derki sana?"
"Bilmem, hiç dinlemedim ki."
Sayfa 90
Ford Perfect'in insanlar hakkında anlamakta en çok zorlandığı şeylerden biri "Güzel bir gün.", "Boyun ne kadar da uzun." ya da "Ah canım, on metrelik bir kuyuya düşmüş gibi görünüyorsun, iyi misin?" gibi apaçık ortada olan şeyleri belirtip tekrarlama huylarıydı. Ford ilk başta bu tuhaf davranışa bir açıklama getirmek için bir kuram geliştirmişti. İnsanlar dudaklarını devamlı çalıştırmazlarsa, diye düşünmüştü, belki ağızlarını bir daha hareket ettiremiyorlardır. Birkaç ay süren dikkatli bir inceleme ve gözlem sonucunda bu kuramı bir başkasıyla değiştirdi. İnsanlar dudaklarını devamlı çalıştırmazlarsa, diye düşündü, beyinleri çalışmaya başlıyor. Bir süre sonra, aşırı alaycı olduğunu düşünmeye başladığı bu kuramdan da vazgeçti ve aslında insanlardan çok hoşlandığına karar verdi, ama bilmedikleri şeylerin çokluğu onu her zaman ciddi şekilde endişelendiriyordu.
Sayfa 61