ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? yoksa yokluğun kendisinden mi? o denli yok ki, her boş ânı yokluğuyla dolduruyor.
hemen söyleyeyim, bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor. hatta sonunda bile değil, daha ortasında, ama vefatının öncesini ve sonrasını anlatan tüm hikâyelerde o yine hayata dönecek. çünkü, gaustin'in dediği gibi, geçmişte zaman tek yönlü akmaz.