Osman TEMİZ
@normalkorund
Şuan okur, belki sonra yazar.
Makine Mühendisi
F.Ü
Kahramanmaraş
7 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın bitmesine üzüldüm, öykünün bu şekilde bitmesine de üzüldüm ve böyle birşeyin yaşanmış olduğunu bilmekte beni ayrıca üzüyor.
Sadece, şunu çok iyi anlamamış olmak isterdim;
Delicesine, uçsuz bucaksız,sanki dünya üstünde o kişiden başka kimse yokmuş gibi hissettiren kişiye bağlandığında, o ruhun aniden yok olması demek, bir bakıma aslında iki ruhun bir birinden bir haber yok olup gittiği anlamına geliyormuş.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Benim için diyor ki;
Hayatın bir yolcu treni, bi kişi bindi o trene.Bir koltuğa oturdu,yemek yedi kırıntılarını koltuğa döktu,içecek içti eline döküldü onu da koltuğa sildi, çamurlu ayakkabılarıyla koltuğu kirletti.Durağına gelince bir hışımla yerinden kalktı ve indi.
Başka bir kişi daha bindi trene,Gözleriyle pencere kenarlarında boş koltukları süzdü, bi tane gördü ve sevindi.Usulca geçti oturdu pencere kenarına, güneşin gülümsemesiyle güldü ağaçların hızlıca yanından geçmesiyle sevindi.Dağları gördü, yaş ve kuru ağaçları gördü, evcil hayvanlar bile gördü zaten onları görmeden çok önce içinde evcilleştirmişti, gördü ve tebessüm etti.Acıktı, yemeğini yedi ve kırıntılarını topladı, zaten çamurlu ayakkabılarını trenine binmeden silmişti.Yoksa o beni,beni daha görmeden içinde evcilleştirmiş miydi.
Kendi durağına gelene kadar bütün duraklar da onundu,aslında her durakta inip tekrar binmiş gibiydi, yoksa bütün durakları da mı içinde evcilleştirmiş ti.
İneceği durağa geldi, çantasını aldı,atkısını aldı ve bu yolcu treninin kocaman camından dışarıya tekrar baktı,herşey çok güzeldi belki inmek istemiyordu ama durağına gelmişti.Bu trende sonsuza kadar kalamazdı.Sadece o kocaman camdan,görmeden evcilleştirdiği, görünce sevindiği, evcilleştirdiği çiçeklerini, yaş ağaçlarını, kuru ağaçlarını, dağlarını, nehirlerini bu duraktan indikten sonra hatırlayarak, güzel hatırlayarak avunabilir.Gülümseyebilir ya da iç çekebilir.
Peki ya yolcu treni.
O da ister ki, binenler hiç inmesin.Tabiki çamurlu ayakkabılarını temizlemek için koltuklarına silen değil, treni kirletmemek için ayakkabılarını binmeden silenleri.
Ama şu ki, onlar hep inmek zorunda ve başka birileri binmek zorunda ta ki sen uzun,simsiyah raylardan çıkana kadar.
O yüzden değerli yolcu ve değerli yolcu treni; onları içinde
