O ister ki gönülden
Hizmet edelim, zorunlu olduğumuzdan değil;
Öylesi kabul bulmaz nezdinde, mümkün değil bulması;
Zira nasıl sınanır özgür olmayan yüreklerin
Gönülden hizmet edip etmedikleri,
Yapıyorlarsa sadece kaderlerinin gereğini
Sessiz bir ibadet yapar gibi dizlerimin üzerine çöktüm ve şükran gözyaşları döktüm. Çünkü istikbalim gözlerimin önüne birdenbire apaçık serilmişti. Eski bir hata yüzünden insan cemiyetinden ayrı kaldıktan sonra, bunun yerine, her zaman sevmiş olduğum tabiata dönüyordum. Dünya zengin bir bahçe gibi bana veriliyordu. Tetkiklerde bulunmak artık hayatımın istikameti ve kuvveti, ilim, hayatımın hedefi olacaktı.
Fakat buna rağmen, belki kendisi de farkına varmadan ve istemeden, etrafının ona karşı vatansızlığından dolayı aldığı tavırdan duyduğu teessürü, burada şairane şekilde dile getirmiş oldu. İnsanların boş bir şeye, bir gölgeye ne kadar ehemmiyet verdiklerini, bu yüzden insanı nasıl bedbaht ettiklerini gösterdi.