Yasemin
@notexist
İnsanları zorla kendi cennetinize götüremezsiniz!
Şu anda okuduğu kitaplar
"Çocukluğumdan beri, kendim de dahil her şeyden kopmak için en çok sarıldığım
nedenlerden biri, bütün eylemlerin doğası gereği boş olduğunu bilmek olmuştur.."
Huzursuzluğun Kitabı
Huzursuzluğun Kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Istırabın derinlerine indikçe sevincimizi kaybetmek korkusu kalmadığı için, yeni bir sevinç başlıyor: Istırabın ilacı ıstıraptır.
Peyami Safa
Peyami SafaAçıkçası hiç beklemediğim şekilde etkileyen ve hissettiren bir kitaptı. Öylesine bir başlangıçtı okuma girişimim ki ilk başlarda da önemsemeden okumayı sürdürüyordum. Ama acıyı bu denli işleyebilmesi gereçketen etkileyici. Portuga olmak istedim çoğu zaman okurken, Zeze'nin arkadaşı olmak istedim.. İçinde yaşadım kitabın bir kaç saat ve toz pembe olmayan dünyayı deneyimledim yeniden.. Çocuk olmak demek hiçbir şeyin farkında olmadan sadece oyun oynayarak, anlık mutlulukların peşinde koşmak gibi gelir çoğu zaman biz büyüklere.. Oysa bizi biz yapan değerler çocuklukta atılmıştır... Kimi zaman bir acıyı taşırız ölene dek kimi zaman mutluluk ve sevgiyi.. Farklı yerlere götürdü beni ve gözlerimin dolmasına engel olamadan getirdim sonunu...
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
Ev sessizlik içindeydi, ölümün kadifeden ayakları gezinir gibi.