Kitaplar insanı daha mutlu yapmaz. Daha uyanık yapar. Ve uyanık olmak, çoğu zaman yalnızlıktır. Ama bu yalnızlık, yüzeysel kalabalıklardan çok daha dürüst bir yerdir. Okumanın bedeli budur; geri dönülmez bir farkındalık.
Gürültüden uzaklaştığım her gece, loş bir masada bu tarz kitaplarla yüzleşiyorum; bazı satırlar insanı tokat gibi kendine getiriyor, bazıları suskunluğunu bile lüks bir sükûnete çeviriyor. Herkes konuşurken ben sayfalarda ilerliyorum; çünkü insan, yaşattığını yaşamadan büyüyemiyor ve hikâyemin en ağır kısmi hep kitapların arasında sakli kalıyor. Yaşattığını Yaşa