Ah şu yorgun tarafım. İnsan tarafım. Ah şu ince düşünen ve hep kırılan sol yanım. Ah şu beklentilerimin altında ezilen fedakârlıklarım. Ah şu zorla gülüşlerim, yanağımda kuruyan gözyaşlarım. Ben bıktım, siz hâlâ bıkmadınız mı umut etmekten? İnsanlardan vefa, hayattan bir mucize beklemekten? Ben yoruldum, siz daha yorulmadınız mı kırılıp incinmekten?
Ama nihayetinde sabırlı olmak, zamanı zamana bırakmak gerekir.Şunu kesin bir şekilde öğrenmiş olmamız gerekir ki, yazgı bir yere varmadan önce çok dönüp dolaşır.