‘Akıl kaybedilir mi hiç’, derdi, ‘akıl ki insanın tek hazinesi. Aklını kaybetmek ne demek’ derdi. ‘Güçlü olacaksın. Her şeyin karşısında sapasağlam duracaksın. Delirip kurtulmak kolay. Becerebiliyorsan aklında savaşacaksın, hem de sonuna kadar.’ S-190
Aslında hayat yaşanan değil, kanılan bir maceradır.
Evrende tüm duygular başıboş dolaşan yıldızlar gibidir.
Nefret, sevgi, öfke, istek, hüzün, şehvet… Her insan tıpkı sesleri farklı duyan, renkleri farklı gören böcekler gibi evrendeki bu duygulara da farklı algılarla yaklaşır. Kimsenin sevgisi ya da öfkesi aynı değildir. Üstelik kimi acıya kördür, kimi nefrete… S-187
Yaralı insanlar birbirine yaklaştığı zaman, kader telaşlanır. Sırları ortaya çıksın istemez. Eğer insanlar başlarına gelenin başkalarının başına gelenlerden çok da farklı olmadığını sezerlerse güçlenirler. İnsanların gücünü azaltan, kendilerini hedef tahtasının ortasında sanmalarıdır. Oysa hayatta hiçbir şey şahsi değildir. İyi şeyler de, kötü şeyler de rüzgârla birlikte yön ve şekil değiştiren bulutlar gibi başıboş dolaşırlar evrende. S-185