nasıl bu kadar mutlu olabiliyorlar ki? sahip oldukları hiçbir şeyleri olmadığı için mi? bir şeye sahip olmamaları kaybedecekleri bir şeyleri de olmadığı anlamına geliyordu. kendisinin de şu anda kaybedecek bir şeyi kalmamış gibiydi ama yine de mutlu olamıyordu. yoksa bu çocuklar, bir şeye sahip olabilme umut ve beklentileri kalmadığı için mi böylesine mutluydular? onu mutsuz eden, bir şeye sahip olma umut ve beklentisi olması mıydı?
öfke iyi bir sır saklama yöntemi olabilir... öfkeleniyor, onu hemen bir kalıba hapsediyor, etiketliyor, kategorize ediyor. ve öfke büyüyüp yayılıyor, zamanlar nefrete dönüşüyor. unutmayın ki nefret bir kez başladığı zaman artık önyargılar galip gelmiş demektir, bir daha asla detayları göremezsin. nefret en büyük kötülüktür.