İnsanın yüceliği, ölünceye kadar hayatla ilgili düşünüp düşlemesindendir.Ama ölüm buna hiç aldırmaz,hiç bırakmaz insanın peşini, insanın yaşaması, düş ve düşüncelerinin çok yüce, zekâsının çok parlak olması umurunda değildir ölümün.
Ama insan düşünürdü, düşüncesiyle denizin ve göğün yüceliğine erişirdi.Ve yüce düşüncelerinde, doğa güçleriyle evrenin derinliği ve yüksekliği ile bir tutardı kendini.İşte bu yüzden insan, yaşadıkça, deniz kadar, gökyüzünün sonsuzluğu kadar yüce ve güçlü olacaktır. Çünkü düşünceler sonsuzdur.