“Pekâlâ, başka insanlar için bir şey diyemem. Sadece kendi adıma konuşabilirim. Özgür irade yanılsaması kafamda o kadar güçlü ki ondan kurtulamıyorum, ama sadece bir yanılsama olduğuna da inanıyorum. Ama bu yanılsama, eylemlerimin en güçlü sebeplerinden birini oluşturuyor. Bir şey yapmadan önce seçeneğim olduğunu hissediyorum, bu da yaptığım şeyi etkiliyor; ama ardından her şey olup bittikten sonra, bunun ta en başından kaçınılamaz olduğuna inanıyorum”
...O anda tanrıların ona çok iyi bir eşek şakası yaptığını fark etti ve acı acı kendisine güldü. İnsanın kendi gülünçlüğünden eğlenme yeteneğinin olması pek teselli edici bir şey değildi.
Korku cezadan çok daha beterdir; çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.