• .
    .
    .
    Firavunu boğan Kızıldeniz'i
    ağlama duvarının dibinde görürüm
    ki asa değil Musa'nın elindeki
    çağın sökülmüş kalbidir

    Bir şubat gecesi kaybettik esrarımızı Vera
    kendimizi odalarımızda bulduk
    postallı korkularımızla
    söylesene sevdiğim hangi rengini çaldılar
    gökyüzünden
    bak zulüm Çin Seddi'ni aştı

    Sevdiğim içimizdeki Musalardan ne haber vardır?
    İbrahimlerden,Yusuflardan
    yoksa Musa'yı Kızıldeniz'de yalnız mı bıraktık?
    Ellerimizle mi verdik İbrahim'i Nemrutlara
    şimdi hangi kuyudan gelmede Yusuf'un sesi?
    ki unutma Vera
    Filistin'de yeni doğan çocuklar ilkin annelerinin
    göğsüne
    sonra da yerdeki taşlara uzanırlar

    neredesin eyy İsmail'in boğazındaki merhamet?
    içimizdeki bu sızıyı kaldır
    ya ebabilleri gönder
    ya bizi de oraya aldır...

    ~Numan Arıman~
  • Sen Vera, 
    Filistin’den geçerken sakın eteklerini toplama 
    Biraz kan bulaşmış şekilde çık karşıma

    Ve sakın unutma 
    O ilk çocuğumuzdur.. 
    Asırlardır dillerde olan Leyla’dır..
    .
    .
    .
    Asırlardan uzat ellerini Vera, 
    Ellerini bulur ellerim bir Grozni kuşatmasında…
  • Hiç söylenmemiş sözler söylemeli.. 
    El değmemiş,duru sözler sevdiğim için.. 
    Sevdiğim..!

    Şehir giysilerini kıskanır 
    Ve bu yüzden bürünür geceye 
    Güneş gözlerinden beslenir 
    Ve saçlarını kollar görmek için…

    Sensizken, şehrin boş meydanlarında yürüdüm 
    Kalın puntolarla 
    İri laflar ettim, 
    Öfkemi saldım, 
    İri dişli postallar üzerine…

    Sevdiğim … 
    Vera..! 
    hangi çocuğu okşadın..?

    Numan Arıman
  • •••
    Aaaah Sevdiğim..!
    İçimizdeki Musalardan ne haber vardır..?
    İbrahimlerden.. Yusuflardan...

    Yoksa Musa'yı Kızıldenizde yalnız mı bıraktık..?
    Kendi ellerimizle mi verdik İbrahim'i nemrutlara..

    Şimdi hangi kuyudan gelmede Yusuf'un sesi..
    Unutma Vera'm..!
    Filistinde doğan her çocuk, ilkin annelerinin göğsüne;
    sonra yerdeki taşlara uzanırlar..
    Neredesin..!
    Ey İsmail'in boğazındaki merhamet..!
    Üzerimizdeki bu acıyı kaldır..!
    Ya ebabilleri gönder, ya bizi de oraya aldır..!
    Her taraftan bana yönelir seni arayan sesim..

    Vera benim... Vera benim...

    Numan ARIMAN
  • Hiç söylenmemiş sözler söylemeli
    El değmemiş duru sözler sevdiğim için
    Sevdiğim !
    Şehir giysileri kıskanır ve bu yüzden bürünür geceye
    Güneş gözlerinden beslenir ve saçlarını kollar görmek için
    Sensizken; şehrin boş meydanlarında yürüdüm
    Kalın puntolarla iri laflar ettim
    Öfkemi saldım iri dişli postallar üzerine ​

    Sevdiğim! VERA!
    Hangi çocuğu okşadın
    Ellerinde gülden kokular,dilinde aşk nameleri
    Söylesene VERA! Hangi çocuğun adını andın
    Sahi VERA!
    En son ne zaman görmüştük Senayı?
    Hatırlasana; deli kız sana emanet etmişti o bombaları.

    Sevdiğim ! Bak umut kan pıhtısı rengine döndü
    Sen VERA! Filistin’den geçerken sakın eteklerini toplama
    Biraz kan bulaşmış şekilde çık karşıma
    Ve sakın UNUTMA!!!
    O ilk çocuğumuzdur.
    Asırlardır dillerde olan Leyla’dır
    Meryem’in suskunluğunda can bulan gözleri vardır Züleyha’nın
    Daha düşmeden kirli kelimeler diyarına ​

    Bilir misin VERA!
    Kaçıncı çocuk,? bu kaçıncı kertik yüreğe atılan
    Artık eskisi gibi değil; daha da sancılı, artık daha da sancılı
    Asırlardan uzat ellerini VERA
    Ellerini bulur ellerim bir girozni kuşatmasında
    Dağları görüyor musun VERA
    Her bir dağa bir çocuğumuzun adını koymuşlar
    Muratım! Metinim !Beratım!
    Hani omuz omuza vermiştik ya bir namaz kıyamında
    Hani beraber açmıştık orucumuzu
    Kimi Marmara’da kimi yıldızda
    Koş VERA koş! ülkemin sürgün yerlerine koş
    Ağlama deli kız ben ağlarım
    Seni böyle görmemeli her okul kapısında türkümüzü söyleyen kızlarımız
    Ve Annelerede söyle; sakın ağlamasınlar ve onlara sakın ölüler demesinler ​

    Söylesene VERA!
    Çocuklara sıkılan hangi kurşun kahpece değildir?
    Öfkemiz taş doğursun VERA
    Taş doğursun, yüreklerimizi söksün yerinden
    Bak her tarafta ellerinde sapanlı Ebabiller
    Ebrehe’nin tanklarına kan kusturur
    Şimdi kızıl denizi boğan, şimdi Firavunu boğan kızıl denizi
    Ağlama duvarının önünde görürüm
    Ki Asa değil Musa’nın elindeki çağın sökülmüş kalbidir
    Bir şubat gecesi kaybettik esrarımızı VERA
    Kendimizi odalarımızda bulduk
    Postallı korkularımızla ​

    Söylesene SEVDİĞİM!
    Hangi rengini çaldılar gökyüzünden
    Bak zulüm Çin seddini aştı
    Ahh SEVDİĞİM
    İçimizdeki Musalardan ne haber vardır?
    İbrahimlerden Yusuflardan
    Yoksa Musa’yı kızıl denizde yalnız mı bıraktık?
    Kendi ellerimizle mi verdik İbrahim’i Nemrutlara?
    Şimdi hangi kuyudan gelmede Yusuf’un sesi
    Unutma VERA !
    Filistin de her doğan yeni çocuk ilkin annelerinin göğsüne
    Sonrada yerdeki taşlara uzanırlar ​

    Neredesin ?
    Ey İsmail in boğazındaki merhamet
    Üzerimizde ki bu acıyı kaldır
    Ya ebabilleri gönder ya bizi de oraya aldır
    Her taraftan bana yönelir seni arayan sesim
    VERA BENİM!
    VERA BENİM!​

    Numan Arıman 🕊