Nuray
@nunis
Gösteriş ispattır,
Sadelik izah
18 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Başka bir kitabı ararken 6.27 trenini tesadüfen elime aldım ve bana Yonca Evcimik'in 8.15 vapuru şarkısını hatırlattı bir yandan mırıldanırken bir yandan kitabın kapağını okuduğumda da almaya karar verdim. Kendinle başbaşa bir cafede oturup kahveni içerken başlayıp gece yarısı olmadan bitirmeye çabalayacağın bir roman bir günde okunabilecek yormayan, eğlenceli bir anlatımı var betimlemeler ve olay örgüsü anlaşılır. Hatta ağır bir romanın arkasından okunabilecek sadelikte.
**
Romanın yazarının bir çok hikayesi var zaten romanda tatlı bir hikaye okuyormuş gibi ilerliyor Guylain kitapları çok seven ancak kitapları öğüterek geri dönüşüme kazandıran bir 'Şey'in bulunduğu bir yerde çalışıyor ve 'Şey'i her akşam temizlerken öğütemediği birbiriyle alakasız sayfaları cebine atıp ertesi sabah 6.27 treninde insanların garip ve ilgili bakışlarıyla bu sayfaları okuyor bu bazen bir yemek tarifi bazen bir romanın sayfası oluyor ve bir gün yolculuğu sırasında bulduğu bir usb belleki açtığında Julie'nin günlüğüyle karşılaşıyor ve kitabın en tatlı sayfaları buradan itibaren başlıyor bu süreç Guylain'i Julie'yi bulmasını ve keyifli bir hal almasını sağlıyor. Kitap okumaya odaklanmakta zorluk çeken, çantama bugün kalın bir kitap alamam ama kitap okumadan da duramam diyen ve kendiyle başbaşa kalırken bu zamanı verimli geçirmek isteyen, dinlenmek isteyenlere önerilir. #jeanpauldidierlaurent #6.27treni #627treni
Eğer okuma listesine eklemek istediğiniz bir romansa Alex schulman'ın bu romanı akıcı bir olay örgüsünde ilerlemiyor herhangi bir aksiyon yok ama sonlara doğru düğümler çözüldüğünde anlaşılır bir hal alıyor çok sıcak ve samimi bir dili yok, geçmiş ve bugün arasında gidip geliyor 3 erkek kardeşin annesinin ölümünden sonra bir araya gelmesiyle başlıyor hikaye. Sorumsuz ebeveynler ve kendi haline bırakılmış çocuklar... Kitap dram dolu değil belirgin bir özeti var diyemem ama betimlemeler ve tasvirleri o kadar güzel işlemiş ki okurken o duygu geçişlerini, tehditleri ve stresi hissediyorsunuz bu kitap size bir özet yerine farklı hislerin idrakını sunuyor. Kısaca akıcı bir kitap okumak istiyorsanız bu kitabı tercih etmeyin ama soğuk olaysız bir aile travması okumak isteyenler okuyabilir. Beni çok etkileyen bir roman olmadı ancak alex schulman'ın popülaritesi ve diğer iki romanınında övülmesi sebebiyle yazara yine şans vereceğim. #alexschulman #hayattakalanlar
Bir defa okuyup anlaşılacak bir kitap asla değil. 1983 yılından bugüne hala güncelliğini koruyan bir kitap çoğu yerin altını çizdim bazı satırları defalarca okudum ve insan hayatının belirli dönemlerinde okuması gereken bir kitap tabi kendinle yüzleşmeyi göze alabilenler için bu tavsiyem.
Çoğunlukla ana karakter Ahmetin yolculuğu anlatılmış ve kitabın sonlarına doğru Gazzeden bahsedilmiş elbette Ahmetin topraklarının gaspedilmesi yaşafığı sıkıntılar açlık eğitim hakkının elinden alınması 3 kuruşa çalışması vs. Değindiği bir çok nokta filistin halkının çilesini anlatmış ancak abartıldığı gibi beni etkilemedi yazarının da bir Amerikalı yahudi olduğunu düşünürsek ve ortadoğu coğrafyasını sadece bu kaderi yaşayanların anlayacağını bildiğimden ve ne kadar iyi olursa olsun bir yahudiye asla sempati duyamayacağım için kitabı biraz manipülatif buldum. Sanki gazzeden kaçabiliyorsanız kaçın ve güvenli Amerika topraklarına yerleşin alt mesajı vardı özgürlükler ülkesi önce başka ülkelere özgürlük getirecekmiş gibi yapıp insanların hayatını sömürmüyormuş gibi. Ahmetin konfor alanına bu kadar hızlı adağte olup nerdeye 40 50 yıl sonra halkıyla empati kurması da çom saçmaydı kitapta belki de en duruşunu sevdiğim Abbastı ancak Abbası da terörist ilan ediyor yani gerçekten baştan sona manipülatif bu kitabı okuyup ağlayanlar varmış neye ağladınız tam olarak???? Uçurtma avcısıyla kıyaslanmış hala en sevdiğim en çarpıcı bulduğum romanlardan biridir asla kıyaslanamaz. Ve filistin halkının inanç gayret çaba ve emeğinden de asla söz etmemiş okuyacaklara tavsiye okumayın.
41 yıl 43 gün boyunca yaşayarak,susarak,hayatı okuyarak,olanlardan pay çıkartıp anlamlandırarak düşünülmüş iki soru... 41 yıl boyunca hiçbir şey ve her şey arasında yaşarken "Neden?"diye soracağını bekliyorsun ancak okurun beklemediği bir soru soruyor bu süreçte kendiyle yaptığı konuşmalarda hesaplaşmalarda sorduğu binlerce sorudan cevabını bildiği bir soru... Yazar içinde yaşadığı iniş çıkışlı duyguları ve düşünceleri öyle güzel kelimelere dökmüş ki okurken patlayacağı noktayı bekliyorsun ama o son soruya ve mumların sonuna kadar yanmasına kadar nezaketi ve centilmenliği elinden bırakmıyor ve mumlar sonuna kadar yandığında son sözlerini söylüyor... Yazarın kelimeleri kullanışı,betimlemeleri kitabın inceliğinin yanında çok anlam barındırması beni etkiledi bir çok yerde altını çizdiğim cümleler oldu. #iyikiokudum dediğim ve bu süreçte içten içe yapılan gizli özeleştiriyi hissettirmesi gerçekten okunması gereken tavsiye edilesi bir bir okumaydı...
