"insan ne yerse o kokar. ne okursa onu konuşur. kimi seviyorsa kalbi o kadardır. sizsiniz kendinizle ilgili tüm cevapları kendinizi tanıyacak olana sunan. yaşamınız verir sizi ele. müzik arşivinizden bellidir kişiliğiniz. aşkı sevme biçiminiz. dinlediğiniz tarz müzikte saklıdır sevgiye olan şiddetiniz. en kötüye vereceğiniz cezadadır adalet. herkes sever doğduğu toprağı, oraya bomba düştüğünde belli olur kimliğiniz. sevgi bir bütün diyalog evrene karşı. yağmurda ıslak bir kediye puslanmıyorsa gözleriniz, aşk sözlerini sakının siz. komşunuzla sohbetiniz kadar uzaktakine olan bağınız. mesafe denilen tanım sadece zamanla ilintili. yoksa yalnız bir gecede bir kahve yudumlarken de onu anabiliriz. insan çevresi kadar güçlüdür. kaç el uzattıysan o dostluklarla sınanırsın karanlığında. aile bağın kadar bağlısın hayata. sana karşı yapılan her şeye rağmen duruşundadır tavrın. gizlediğin iyilik kadar büyük. anne baba sevgisine izin verdiğin kadar küçük. tek bir dünya var vicdanının etrafında dönen. tüm karakterindir onun içinden geçen."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·224 syf.·
2026 6. kitabı
Bir kabı doldurmak için, önce onu boşaltmak gerekir. Kalp bir kaptır. Her kap gibi, tekrar doldurulması için onun da önce boşaltılması gerekir. O kap O'ndan başka şeylerle dolu olduğu müddetçe kalbi Allah subhanallahu ve teâla ile doldurmayı ummak mümkün olmaz.
Hiçbir şey sebepsiz değildir, kırık kalpler ve acılar bile. Bunlar bizim için bir şeylerin yanlış gittiğine dair birer ders, birer işarettir. Bir şeyleri değiştirmemiz gerektiğini hatırlatan uyarılardır. Nasıl ki elimizin yanmasının hissettirdiği acı, ateşten elimizi çekmemiz gerektiğinin bir uyarısıysa; duygusal acılar da içsel değişime gitmemiz gerektiğini hatırlatan uyarılardır. Bir şeyleri bırakmamız gerekiyordur ve acı bir bakıma bunu zorunlu kılan bir araçtır.