İnsanın ruhunu dört şey mahveder: uzun emel, acelecilik, haset ve kibir. Buna karşılık şu dört şey de kalbi ıslah eder: uzun emeller kurmaktan kaçınmak, itidalli olmak, insanlara nasihat etmek ve tevazu sahibi olmak.
Bir kabı doldurmak için, önce onu boşaltmak gerekir. Kalp bir kaptır. Her kap gibi, tekrar doldurulması için onun da önce boşaltılması gerekir. O kap O'ndan başka şeylerle dolu olduğu müddetçe kalbi Allah subhanallahu ve teâla ile doldurmayı ummak mümkün olmaz.
Hiçbir şey sebepsiz değildir, kırık kalpler ve acılar bile. Bunlar bizim için bir şeylerin yanlış gittiğine dair birer ders, birer işarettir. Bir şeyleri değiştirmemiz gerektiğini hatırlatan uyarılardır. Nasıl ki elimizin yanmasının hissettirdiği acı, ateşten elimizi çekmemiz gerektiğinin bir uyarısıysa; duygusal acılar da içsel değişime gitmemiz gerektiğini hatırlatan uyarılardır. Bir şeyleri bırakmamız gerekiyordur ve acı bir bakıma bunu zorunlu kılan bir araçtır.