-Ormana gidelim, koruluklara, parklara ya da bahçelere ve yeryüzü kitabının ağaçlardan cümlelerini okuyalım, yapraklardan ve çiçeklerden kelimelerini heceleyelim...
Kuşları okuyalım Çaylak, zamanın geçişi gibi geçen bulutları...
-Şimdi mi?
-Şimdi ya! Şimdi tam sırası değil mi? Seni tembel teneke! İnsan olarak yaratılmanın hakkını vermeliyiz. Biz de okumazsak, kim okuyacak?
Çiçekleri seviyordum. Yıldızları seviyordum. Ve yeryüzünde bir çiçek yaratmak için gökyüzünde bir yıldız yaratmak gerektiğini, daha da doğrusu, yeryüzünde çiçekleri yaratanın, gökyüzünde yıldızları yaratan olduğunu anlıyordum...