-Ormana gidelim, koruluklara, parklara ya da bahçelere ve yeryüzü kitabının ağaçlardan cümlelerini okuyalım, yapraklardan ve çiçeklerden kelimelerini heceleyelim...
Kuşları okuyalım Çaylak, zamanın geçişi gibi geçen bulutları...
-Şimdi mi?
-Şimdi ya! Şimdi tam sırası değil mi? Seni tembel teneke! İnsan olarak yaratılmanın hakkını vermeliyiz. Biz de okumazsak, kim okuyacak?
Sen geceleri göğe baktığında, ben onlardan birinde oturacağıma ve onlardan birinde güleceğime göre, senin için bütün yıldızlar gülüyor olacak. Senin gülmeyi bilen yıldızların olacak!
İnsanların yıldızları vardır ama yıldızlar herkes için farklı anlamlar taşır. Seyahat eden kimileri için yıldızlar rehberdir. Başkaları için sadece minik ışıklardır. Biliminsanı olanlar içinse çözülmesi gereken problemlerdir. Benim iş adamım için altındı yıldızlar. Ama o yıldızların hepsi sessiz. Seninse hiçkimseninkine benzemeyen yıldızların olacak.
Diyorum ki acaba yıldızların parlamasının sebebi bir gün herkes kendi yıldızını yeniden bulabilsin diye mi? Benim gezegenime bak. Bizim tam tepemizde... Ama gerçekten çok uzak!
O zaman sen de kendi kendini yargılarsın, diye yanıt vermiş kral. Ondan zor bir şey yoktur. Kendi kendini yargılamak, etrafındakileri yargılamaktan çok daha zordur. Kendini doğru yargılamayı başarırsan gerçek bir bilgesin demektir.