esra
@nur_v
İnsan kendine çok anlam yükler ama unutur ki, çok insan sessizce yitip gitmiştir.İnsan, hayatına büyük anlamlar verir. Kendi hayatını önemli, özel görür. Bazen bu anlamlar insanı güçlü yapar, bazen de yolunu bulmasına yardım eder ama çoğu zaman unuturuz ki, tarihte ve dünyada bizim gibi çok insan vardır. Onlar sessizce yaşadı, öldü ve kimse onları hatırlamadı.
Biz kendimizi çok büyük görürken, aslında sadece küçük bir parça olduğumuzu unuturuz. Bizi hatırlayanlar azdır, ama bu birçok insanın hayatı ve ölümü gibi. Belki de gerçek mutluluk, kendi küçüklüğümüzü kabul etmekte ve anlamlara fazla yüklenmemekte vardır. Böylece hem rahatlar hem özgür oluruz.
bazen ölüm düşüncesi insana ağır gelir ama belki de mesele, ölümden korkmak değil yaşamamış olmaktan korkmaktır, hiç yaşamamış bir insanın ölümü asıl trajedidir.Kalbinin peşinden gitmemiş,korkularına teslim olmuş, sevdiklerini dile getirememiş bir hayat... işte ölümden daha sessiz bir ölüm budur.
Aşk veya aşk acısı diye bir kavram olmasaydı edebiyatın yarısı yok olabilirdi, aslında bu bir kavram yanılgısı.
Hoşlandığınız bir insanla (hoşlanmasaydınız nesil devam etmezdi, yaratıcının bu düzenine bayılıyorum) geçirilen süre zarfında beyninizde hormonlar salgılanır. O insanla bağlarınız koptuğunda beyniniz tıpkı morfine bağımlı olmuş gibi o kişi yanınızdayken salgılanan hormonlara ihtiyaç duyar. Salgılanmadığı için çok fazla acı çekersiniz çünkü bu acı vücunuza yediğiniz fiziksel darbelerin hissedildiği beynin bölümünde hissedilir. Bu sadece büyük bir hormon kaosu.Sevgi vardır, frekanslar vardır ama koskoca evrende yaratılış amacı kesinlikle aşk değildir, keşfetimdeki koskoca kitaptan sadece aşk bölümlerini alıntı yapan kişilere ithafendir xD
(Bütün keşfetim aşk alıntıları dolu.)
Ahlâk "Ne derler?" endişesi midir? Yoksa "Bize böyle öğretildi." midir? Kalpte haset tohumları filizlenirken içsel vicdandan ziyade toplumun ideallerine göre mi davranmaktır? Bunlar ahlâksızlığı örtmez sadece gölgeler. Ahlâk akıl,mantıkla ve vicdanla başlar,içimizden bizden daha iyi şeylere sahip olanlar için daha fazlasını dilemek ağır gelmiyorsa, kıskanmıyorsak belki ahlâkın kapısını aralamışızdır