Hiss edəndə ki, yalnız bir insan sənə lazımdı, deməli, sevirsən. Heç nə soruşmadığın, heç nəylə maraqlanmadığın, onun yalnız varlığıyla yetindiyin və bundan xoşbəxt olduğun bir zaman yaşayırsansa, deməli, sevirsən. İçin çiçəklənir, minlərlə şanagüllə açılır... deməli, sevirsən.
Sevirsən, sevirsən, sevirsən...
Sevgini heç vaxt, heç nəylə qarışıq salma. Əgər bu gerçək sevgidisə... gerçək sevgidisə... "Gerçək sevgi" deyəndə nəyi nəzərdə tuturam?
Gerçək sevgi kiminsə yanında özünü birdən-birə xoşbəxt hiss etməkdi. Onunla ekstaz yaşayırsan. Yanında olması ruhunu oxşayır. Qəlbinə hardansa qəribə duyğular axır. Yanında olması sənə yetir. Onunla özünü yüksəlişdə hiss edirsən, onunla sevincək olursan, qəlbin şənlənir, gözlərin şənlənir, ruhun mahnı oxuyur, rəqs edir. Yan-yana olmağınız əsl xoşbəxtlikdi saninçün. Onunla özünü tamamlanmış, harmoniyada, rahatlıqda hiss edirsən. Bütün bunlar varsa, demək sevirsən, gerçəkdən sevirsən...
Har şey yaxşıdı. San qadın va kişiden yaranmısan. Bir hissen atandan, bir hissen anandan gelir. Ona göre da har bir insanda olduğu kimi sanda da ham qadın, ham kişi yaşayır. Bundan qorxmaq
lazım deyil. Bu tabiidi.
Qadın kişiden ruhsaldı, tamkinlidi, gözlemeyi bacarandı, dözümlüdü. Çox güman ki, bütün bunlara göre qadında xastaliklara qarşı dayanıqlıq inkişaf edir. Ona göre da qadınlar kişilerden çox yaşayırlar. Var-gal etmamasila, zarifliyila qadın kişini mükemmel şekilde tamamlayır. Qadın kişi üçün rahat atmosfer va sakitlik, dindik yarada bilar. Ancaq kişi qorxur.
İstamir qadın onu istilik va rahatlıqla ahata etsin. Qorxur ki, azadlığını itirar, asılı vaziyyata düşer. Buna göre da asrlar boyu kişi qadını özünden aralı saxlayıb. O, qalbinin darinliyinda qadının tabiat üçün daha önemli varlıq olduğunu bilir. Tabiat mahz onu - kişini yox, qadını insan neslinin artırılması üçün seçib.