İnsan olmak, yani gerçek, kendi vücuduna sahip,
kanlı canlı bir insan olmak dahi bize güç geliyor; bundan
utanıyor, ayıp sayıyor, bildik, genel anlamda insan olmaya çabalıyoruz hep. Aslında biz ölü doğmuş yaratıklarız;
Bizi tek başımıza bırakın, elimizden kitapları alın
o saat şaşkına döner, ne yana gideceğimizi, kimden yana çıkacağımızı, kimi sevip, kimden nefret edeceğimizi
bilemeyiz.
Tanrı aşkına, şu gına getirdiğim
"Sen hayaller kurarken onlar artık gerçek hayatı
anlamışlardı..." gibi beylik lafları önüme sürmeyin.Onların
gerçek hayattan filan anladığı yoktu ve yemin ederim beni en
çok kızdıran da buydu.