Nur

Evet, ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemiyeceğim razı değilim beni tanımayan tarihe beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim. İsmet Özel
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir zamanlar öfkem beni zora koşardı. Kızıl yelelerim yapışırdı terli alnıma Ne eğere gelirsin ne de semere derledi bana, Yeniden doğmuş olurdum oysa, Öldüğümü sandıklarında, Yalnızca kağıtlarda iyi koşan bir at olarak. Vasiyetimdir: En güçlülerinden seçilsin Beni taşıyacak olanlar. Ahtım olsun, Yükleri ağırlaşsın diye iyice, Tabutumun içinde tepineceğim. Didem Madak
bir ateşti ve söndü yürek senin bağlarından kurtulunca bir bağdı ve koptu üzüncün tılsımlı camı kırılınca sarılayım diye sana geldim oysa gördüm yapraksız bir dalsın umudumun gözünde sen ölümün gülümsemesisin ah ne denli tatlıdır mezarının başında senin, ey gereksinimli aşk dans etmek ah ne tatlıdır ey yakan ölümcül öpüş, senden vazgeçmek ah ne denli tatlıdır senden kopup başkasına varmak kapıyı yürek üzüncüne kapamak cennet burdadır yemin olsun tanrıya, bulut gölgesi ve ekin kıyısı burdadır sen hiç düşünme en iyisi beni ve harlanan acımı ben acıdan yakınmam ben yalazdan yanmam Furuğ ferruhzad
Ruhumda soğumuş zaman Etimde bir pişmanlık Şimdisiz öncesiz sonrasız Yaşamak desem değil Ölmek desem değil Bir araf Tam şuramda...