Aşkımı asla kelimelere dökememiştim ama, bakışların da bir dili varsa eğer, dünyanın en aptal insanı bile benim bakışlarımdan onun için yanıp tutuştuğumu anlayabilirdi.
ibrâhîm
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim
Asaf Hâlet Çelebi
Zaman geçiyor. Sevgi ölüyor. Sevgi yeniden doğuyor. Unutuyoruz ve yeniden anımsıyoruz. Bazı imgeler ve ezgiler zihnimizde yer ediyor, bazılarıysa siliniyor.