Abdullah İbnu Gannâm el-Beyâzî anlatıyor: "Resûlullah buyurdular ki: "Kim sabaha erdiği zaman “Allahım, benimle veya mahlukatından herhangi biriyle hangi nimet sabaha ermişse bu sendendir. Sen birsin, ortağın yoktur, hamdler sanadır, şükür sanadır" derse, o günkü şükür borcunu ödemiştir. Kim de aynı şeyler akşama erince söylerse o da o geceki şükür borcunu eda eder".
Ebû Dâvud, Edeb
صباح الحير