Kuşlar neden hep gidiyor?
Neden?
Geri dönebilmek için.
Sahip olmaya çalıştığımız her şey bizi bırakır. Kaçarlar bizden. Hayat bile. Yani küçükhanım, bizim işimiz uzun uzun bakmak ve gördüğümüz şeylerin tadını çıkarmak.
Yalnız kalpler birbirine neden çekilir? Bazen bir sıcak sözün, seni anlıyorum diyen bir bakışın hatırına değil mi? Şerbet’in aktığı da oydu belki. Evsiz sahibini kaybetmiş bir köpekse gerçekten, ilk bulduğu ev, yani bir kalpte kurulmuş yuva ihtimalinin peşine düşmüş, o ihtimal uğruna günlerce yürümüş olabilirdi.
Ne düşündüğünü az çok kestirebiliyordum. İnsanın sevdiği birine bakarken onu artık göremeyeceğini düşünmesinin neye benzediğini biliyordum. O son bakış orada asılı kalır, ömür boyu saklanacağı yerde.