Nuşin
@nusinylz
17 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
"Hayatımın zeminine döşediğim fay hatları yavaş yavaş çatlıyor ve büyük bir depemi çağırıyordu."
"Üşümeyi durduramıyordum, düşünmeyi durduramıyordum, üzerime gelen gölgeleri ya da kafamın içindeki sesleri durduramıyordum. Bazen kontrolsüz, o kadar üşüyordum ki bi süre, zaman geçmiyordu. Böyle anlarda titrerken bir şeye incindiğimi ama 'olsun' dediğimi düşünüyordum. Ne kadar güçlü olursanız olun, o gün olmasa da yaşamanız gereken duyguyu bir gün mutlaka yaşıyordunuz. Hiçbir sebep yokken kahkaha atmak gibi... Dans ederken durup ağlamaya başlamak gibi... Yaptığın o şey gelip eteklerine yapışıyordu."
"Yine boşluk.
Beraberinde o tamamıyla yetersizlik hissiyle bilikte.
Bir daha hiç mutlu olmayacakmış gibi.
Bir daha.
Hiç.
Olmayacakmış.
Gibi."
"Güneşi izlediğin kadar dolunaya da şahit ol. Bırak gece üzerine gelsin, ne hissedeceğini kontrol etmeye çalışma çünkü saydığın tüm o yazarlar daima karanlıkta yaşadılar; onlara dokunmak istiyorsan, onları anlamak istiyorsan, arada gecenin seni zehirlemesine izin vermelisin."