"Çok ama çok derinlerdeki yıkık kuyunun ve kanalların içlerinde yaşam, sıcak akışını sürdürüyordu. Ah, her zaman canlıydım elbette, sadece yaşamaya cesaret edememiştim, kendimi kapatmış ve kendimden korumuştum. Fakat şimdi baskılanan bütün o güç patlamış, yaşam, zenginlik, o tarifsiz acımasızlık bana galip gelmişti."
"İnsanlar beni terk ediyor, kadınlar gidiyor ve geliyor, ben ise sanki odada oturmuş, camlarda yağmur, doğrudan önünde olan şeylerle bile arasında camdan bir duvar varmış da, iradesiyle onu kıracak gücü olmayan birinden farksız hissediyordum kendimi."