Mutluluk dediğimiz șey kandırmacadan başka bir șey değildir ve ancak karşımızdaki insanların gerçekte ne düşündüğünü bilmediğimiz sürece mümkündür.
Kendi mutluluğunu başka insanlarla tanımlayabilen biri, gerçekte hiçbir zaman mutlu olmamıştır.
Neden yorgunsun diye sorsaydı muhtemelen dökülmeye başlayacak, gittiginden
beri onu düşünmeden uyuduğum tek bir gece bile olmadığını, derin bir pişmanlik ve utanctan hic kurtulamadığımı, onu durup durup özlediğimi ve en çok da özlemekten yorgun düştüğümü anlatacaktım. Sormadı...
#273321550
Kitap bu son cümleyle bitiyor. "İnsan kardeşinden nefret eder mi, nefret pişmanlıktan büyük müdür?" sorularını sorgulatiyor. İnsan hayatında ya Batuhan ya da Baturgan olabiliyor. Bu tercih meselesi de değil. Biraz kader. Ama kişisel olarak Baturgan olmayı tercih ederdim. Pişmanlıklar içinde yaşamak ve affedilmeyi beklemek yerine sessizce ölmek daha iyidir her zaman