nuvis
@nuvis
Hakan gunday derda ile derdâ'nin hikayesini anlatırken gerçekleri ütopik bir dil kullanıyor. Gerek var mı bence yok ama yine de akıcı bir üsluba sahip. Kişisel olarak hakan gunday ile taban tabana zıt görüşte biri olarak bu kitaptan da keyif aldım. Ama nedense masalsı bir havası var. Gerçek hayatta bu hikayeler mümkün değil.
Çünkü eğer bu dünyada bir yerlerde, insanlar çocukları bombalıyorsa, bunu bilmeye gerek yoktu. Dünya zaten yanmış çocuk eti kokardi. Eger bir yerlerde, başka çocuklar açlıktan geberip gidiyorsa, bunu
da bilmeye gerek yoktu. O dünyanın zaten açlktan nefesi kokardı. Ve çocukların burunları bu kokuları alır, ergen öfkesi olarak da geri verirdi. Ta ki burunları yetişkin uysallğıyla tıkanana kadar.
Ama bazılarınin kafası kalındır ve onlar son nefeslerine kadar bağırmaya devam eder. Çünkü hayat aşırı bir süreçtir, çünkü dünya aşırı bir yerdir ve ikisinin de hak ettiği, suratlarının ortasına inen aşırı şiddetli yumruklardır.