Ben bu kadar sayfayı nasıl okudum, hala inanamıyorum. Zavallı dantes'in sürükleyen öyküsüne şahit olmak güzeldi. Çok sevdiğim bir söz var koskoca kitabı o özetliyor aslında "düşmanlarını bağışla ama isimlerini unutma"
Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum
Özdemir Asaf