Musibet yaşamamış insanlar içlerindeki mühim kabiliyetleri açığa çıkaramadıkları için depresif bir hal içerisindedirler. Zira inkişaf etmeyen yetenekler insana musibetlerden daha çok azap verir.
Çivi çiviyi sökmez. Aşkı herkesle yaşanılır sanmak yanılgıdan öteye geçmez. Ruha dokunmadan tene dokunmak mutluluk vermez.
Birinin hayatını tepetaklak eden, çıktığı yolda düzlük göremez.
Gelen gideni her zaman aratmaz ama gideni gitmeye mecbur bırakanın arayışı hiç bitmez...
Arabanın farı, vadideki karanlığın Belki de milyonda birini aydınlatır Ama bu arabanın ilerlemesi için yeterlidir. İlerlemek için bütün mavi aydınlatmaya çalışmak yerine, yalnız Arabanın önündeki karanlıkla uğraşmak elbette daha ekonomik ve etkilidir. Kederinin yalnızca ilerlemeye vesile olacak kısmını çözmeye çalışan insan ihtiyaç duyduğu gücün önceden kendisine verilmiş olduğunu da fark edecektir.