İnsanın kendi kendini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır. Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz. İnsanın ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir; günah çıkartan rahip değil.
beklentim cok yuksekti cunku yorumlari asiri iyiydi. fakat beklentimin altinda ciktigini uzulerek soyluyorum. klise namina ne ararsaniz vardi kitapta. wattpad kitaplarini pek okumadim ama herkesin bahsettigi "ela gozler ve karanlik bakislar. gizemli, soguk ve herkes tarafindan nefret edilen adam" burada da mevcuttu. yine de uzerine cok dusunmemek lazim vakit gecirmek ve gulumsemek icin iyi bir secimdi. ayrica hayata dair, kadinlara dair ve aska dair de guzel noktalara deginiyordu.