Doğan Bey bu kitabı yazdığında arada koskoca 24 yıl var. Yani ben doğmadan once benimle aynı his, gözlem ve düşünceye sahip bir kişi. Çalışırken genellikle yürüdüğüm için 'mış gibi yaşam'lara sahip olan insanlarla çok karşılaşıyorum, düşünüyorum, öfke ve üzüntü beni kaplıyor ve sonra insanımızı sucluyorum. İnsanliktan vaz geçiyorum. Sonra bu hislerin aslında ofkeden kaynakli olduğunu anlıyorum, bu öfke dinince aslında gercek tepkimi daha net verebiliyorum. Biraz umudumu kaybediyor sonra kendime geliyorum.