“Kumarda kaybettiğinize göre,Füsun Hanım,” demiştim,televizyonda seyrettiğimiz filmlerin kibar İngiliz kahramanlarının taklidini yaparak,”aşkta kazanacaksınız !”
“Bundan hiç şüphem yok Kemal Bey !” demişti Füsun o filmlere uygun zeki ve kibar bir kahraman gibi,hiç duraksamadan.
Füsun’dan uzaksam,dünya,tıpkı parçaları karmakarışık olmuş bir bilmece gibi beni huzursuz ederdi.Füsun’u görünce,bilmecenin,her şeyin bir anda yerli yerine oturduğunu hisseder,dünyanın anlamlı ve güzel bir yer olduğunu hatırlayarak rahatlardım.
“Bu manzarayı yanımda sen olduğun için bu kadar güzel buluyorum.”dedim en sonunda.
“Sen yanımda oldukça,böyle bir manzaraya yıllarca mutlulukla bakabilirim.”
Şimdi,yıllar sonra,gazetelerde askerlerin ülkenin halinden hoşnut olmadıklarını,yeni bir askeri darbe daha olabileceğini her okuyuşumda,askeri darbenin kötülüğü olarak aklıma ilk Füsun’a doyamadan eve alelacele dönmelerim gelir.