Hadi, insanın aptal olmadığını varsayalım. Aptal değilse bile, gaddarlık derecesinde kıymet bilmezdir! Şaşılacak kadar kıymet bilmezdir. Açıkçası, insanın en iyi tanımının “iki ayaklı nankör” olduğuna inanıyorum.
Mantık, harika bir şeydir, buna karşı çıkılmaz. Fakat mantık, sadece mantıktır ve yalnızca insanın doğasının rasyonel kısmını tatmin eder. Oysaki irade yaşamın tümünün göstergesidir. Tüm insan yaşamını, mantığı da içgüdüleri de içine alır.
Bir insan, intikam peşinde koşar, çünkü bunun adil olduğunu düşünür. Böylece, öncelikli sebep bulmuş olur, bu da adalettir. Her açıdan kafası rahattır artık, sonuç olarak da yaptığının doğru ve adil olduğuna ikna olmuş bir şekilde, intikamını sakince ve başarıyla elde eder. Ben bunda adil bir yön göremiyorum, erdemli tarafı da yok. Bu yüzden, intikam almaya kalkışırsam, bu yalnızca kinden olur. Kin, elbette her şeye, bütün şüphelerime üstün gelebilir. Dolayısıyla, hiçbir sebebi de olmadığı için, öncelikli sebep görevini üstlenebilir.