Muhammed Şeyhmus SÖYLEMEZ

9/10
·384 syf.··
Beğendi
·
2021 71. kitabı
kitabımız 1995 yılında yazılmış ardından 11 yıl geçtikten sonra 2006 yılında filme uyarlanıp adını pek çok insana duyurdu. Hatta ilizyonist gibi yine çok güzel filmlerin geri planda Kalmasına sebep oldu. Pek çok kişinin filmi izleyip ondan sonra böyle bir kitabın varlığından haberdar olduğunu düşünüyorum çünkü benim de öyle oldu. Kitabı bulmakta ciddi zorluk yaşadım haber bıraktığım sahaflardan biri sağ olsun bulmam konusunda yardımcı oldu bu yüzden bu kitabı okuyanlar lütfen ya birine versin ya da bir sahafa satsın.Böylece alma çabasında olan kişilerden biri daha kitaba erişmiş olur. Kitabın yazılış ve içeriğine gelince sanırım karakterleri herkes filmden tanıyordur ama üstünde durmak istediğim nokta kurgunun konunun detayların nasıl işlendiği değil hikayenin Gerçekçiliği ve gündelik hayatta bir benzerini her gün yaşıyor oluşumuz. Hikaye hakkında okumayan ve izlemeyenler için Spoiler vermeden söylemem gerekirse iki rakip sihirbazın Hırslarına karşı nasıl Yenildiğini ve neleri kaybetmeyi göze aldıklarını görüyoruz. İçerik tanıdık gelsede kabil ve habilden beri dünyamızda yer alan hırsın neleri doğurabileceği çok güzel bir anlatım ile sergilenmiş. Umarım okuyan herkes kitaptan bir ders çıkartma fırsatını yakalar.
PrestijChristopher Priest · Laika Yayıncılık · 2006117 okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
9/10
·384 syf.··
Beğendi
·
2021 71. kitabı
Christopher Priest
9/10 · 117 okunma
%57 (160/280 syf.)
Heinz Guderian
9/10 · 104 okunma
“sana bir hediyem var,” diyerek, bana bir yastık uzattı. Evet bir yastık. Hediyeyi aşırı sahte bir sevinçle aldım. Bunun sebebi yastık için ölüyor olmam değil. Hayır yastığı fiziksel işkencenin sona erdiğinin bir işareti gibi düşünmüştüm. Bizim ülkemizde sokakta çıplak dolaşan bir adam fıkrası anlatılır. biri adama sormuş:”Sana nasıl yardımcı olabilirim?” Adam cevap vermiş “ayakkabı ver” İşte benim durumumda tıpkı bunu andırıyordu. Sanki ihtiyacı olan tek şey yastıkmış gibi! Ama bu başka bir şeydi: hücremde tek başıma olduğundan etiketi defalarca okudum.