Ofelia geriledi. Kalbi güm güm atıyordu. Fakat bunun nedeni korku değildi. Hayır. Daha da kötüsüydü. Elindeki altın anahtara baktı. Bu bir hazine miydi? Yoksa bir yük müydü?Aniden güvenebileceği hiç kimsenin, şu koca dünyada hiç kimsesinin olmadığı hissine kapıldı.
Gerçekten önemli olan her şey gözlerden gizlenirdi. Ofelia hala bunu bilebilecek kadar gençti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Henüz farkında olmasa da Ofelia'nın annesi de bir peri masalına inanıyordu. Carmen Cardoso'nun inandığı, tüm masalların en tehlikelisiydi: Günün birinde bir prens çıkagelecek ve onu kurtaracaktı.
Harfler Ofelia'nın anımsamak istemediği kadar karanlık fakat unutmaya da gönlünün razı gelmediği kadar tatlı anıların dokunmadığı,acının el sürmediği, göz alabildiğince uzanan karlarla kaplı bembeyaz bir arazideki ayak izleri gibiydi.
"Henüz farkında olmasa da Ofelia'nın annesi de bir peri masalına inaniyordu. Carmen Cardoso'nun inandığı, tüm masalların en tehlikelisiydi: Günün birinde bir prens çıkagelecek ve onu kurtaracaktı."
yo okucam ben
"Peri masalı okuma yaşın çoktan geçti Ofelia! Artık gözlerini dört açıp dünyaya bakma zamanı!"