Ben tembelim, ben durduğum yerde pinekliyorum;
ya sen? O da öyle. Biz, toptan biribirimize benziyoruz.
Övüngenliğimiz de çabasızlığımızdan, daha doğrusu cahilliğimizden
geliyor.
Düşünce namusunun bitmediği, gelişmediği yerde,
hiçbir iyilik bitmez, gelişemez. İşte görüyorsunuz. Bir türlü
de gelişemiyor. İyilikler boy atamıyor. Kötülükleri de
şuna buna yüklüyoruz.