“Günah,” dedi yaşlı bir kadın. “Gözü çıkasılar bu parmak kadar kuşçukları, güzelcikleri almışlar da bakındı hele üst üste şu kafeslere nasıl doldurmuşlar, gözü çıkasılar.”
Doğanın gerçekleştirdiği büyüye delicesine şaşırmak gerek. Gökyüzüne saçtığı bu inip çıkan, çavan parlak renk parçacıklarına, ışılayan , binlerce renk karmaşında, kaynaşmasında balkıya...
“Yazık,” dedi, “ne yazık ki ,ne yazık. İstanbula çok yazık, yıkılacak. Onlar da bu kadar kötü olmasınlar. İstanbul küçücük kuşlar yüzünden yıkılacak, Van gibi olacak.”