Düşler nasıl çıkarıp olursa bilinmeyen şeyleri, Şairin kalemi de biçim verir hiçliklere, hayallere; Uygun bir görünüş bulur gönlümüze hoş gelen duygulara,
Ve bir ad koyar onlara.
İnsan fazla yiyince mide nasıl isyan ederse
Ya da boş inançları bıraktıktan sonra,
Aldatıldığını anlayıp nefret ederse,
Doygunluğumu ve boş inancımı bırakıyorum ben de.
Hepsinden nefret ediyorum, en çok da kendimden!
Aklım yönetiyor isteklerimi
Ve senin gözlerine yöneltiyor beni;
Aşkın en zengin kitabı duruyor baktığım yerde,
Aşkın en güzel öykülerini okuyorum gözlerinde.