Gamze
@okatgamze
Şu anda okuduğu kitap
Kutlamalarda bazen yalnız yapılabilinir. Yalnız gelip yalnız göçeceğimiz dünyada neden kendimizle sevinçlerimizi paylaşmayalım ki? Bir dergide ilk yazım yayınlandı. Dünya için önemsiz benim için kutlamaya değer bir dönüm noktası . Bir adımla çıktım, ilk basamağı. belki de bu basamak öykülere şiirlere hikayelere belki bir romana gebedir kim bilir? Ben başlangıcı kendi adıma adımladım. Gerisi Allah Kerim ❤️
Herkesi mutlu etmekten yorgun düştüğüm yerden sesleniyorum size. Kimse halimi sormuyor yapılacaklar listesini elime tutuşturup sorgusuz yapmamı istiyorlar yapıyorum da . Bir de hep sizin için bunlar yalanı var tabi . İnanmak istedğim için inanmış gibi yapıyorum. Verdikçe daha çok istiyorlar . O kadar ki sınır mınır kalmıyor ihlal edilen yer kalbîne kadar iniyor delik deşik . Yoruluyorsun ama dinlenmek şöyle dursun durmaya bile hakkın yok. Yaptığın her şey zamanla senin üstüne yapışan görevlerin haline geliyor. O dağ öyle büyüyor ki altında eziliyorsun. Şimdilerde tek istediğim görünmez olmak . En azından yok olursam kimse benden bir şey istemez değil mi ? Keşke şu hayır demeyi 40 yıllık ahir ömrümde öğrenebilseydim . Önce en yakınlarımdan başlardım bunu söylemeye . Ama yok bende o kod yüklü değil işte! Ben de görünmez olmayı seçebiliyorum da başarımı hiç konuşmayalım siz az çok anlamışsınızdır. Var mı sizinde böyle vazgeçiş hikayeniz ?
Bazen dünyaya kafa tutacak kadar güçlü
Bazen nefes bile alamayacak kadar güçsüz
Dünya’nın dengesi mi bu yoksa benim dengesizliğim mi
İnsanların içinde parlayan bir tılsım gibiyken bazen kabuğuna çekilmiş bir ruh
Yalnızken mutlu ,kalabalıklarda çaresiz
Geliştikçe yalnız , bilmeyenlerin içinde kaldıkça suçlu
Beni benimle bıraksın dünya kimseden beklentisiz
Beni benimle bıraksın dünya kendi cevherimde çalkalanayım
Bazen işe yaramaz bazen iş bilen ama hepsini kendi için yapan ben olayım
Görmeyin beni zaten duymuyorsunuz anlamıyorsunuz
Varlığım işine geldiğinizde baki sizin için
İçimdeki beni kirletmeyin
Temizliğimle kendime kalayım
Kirli dünyalarınızın içinde siz boyanın karalara
Ben beyaz kalayım
Uykusuz gecelerimin suçlusu olmayın
Beni kendi aydınlığımın içinde yalnız bırakın
Kalabileceğim kadar temiz
Olabileceğim en iyi insan olayım
Ben size , siz bana müdahil olmayın
Herkes kendi dünyasının kahramanı değil mi zaten
Siz kendi dünyanızda yaşayın ben kendi dünyamda yaşayım
Aynı göğün altında kimisi siyah kimisi gri kimisi beyaz boyalı ruhlarımızla kesişmesin yollarımız
Sizin yalnızlık en büyük korkunuzken
Benim en çok sevdiğim şeydir
Herkes kendi için biçtiği hayatın tadını çıkarsın
Kimse kimseye ellemesin bana ellemeyin
Beni benimle bırakın …
Elindekinin kıymetini kaybettiğinde anlarsın. İlk başlarda üstünden bir dağ kalktı zannedersin sonrasında anılar beynini kemirirken o dağın altında nasıl kaldığın ile yüzleşirsin. Kaçarsın önceleri kaçabileceğin kadar. Acı gerçek yüzüne tokat gibi indiğinde çoğu şey için geç olduğunun farkına varırsın. Hiçliğin ortasında kalakalmış cesaretsizliğinle baş başa kalırsın. Ne gidebilir ne kalabilirsin. Bunlar olmadan düşünün enine boyuna düşünün ki sonrasında yüreğiniz sökülürcesine acımasın.
Çabalayarak almaya çalıştığım çırpındığım hiçbir sevgi kırıntısının içinde var olmayacağıma, içimdeki küçük kızı mutlu etmek için elimden geleni yapacağıma söz veriyorum.