Gamze
@okatgamze
Şu anda okuduğu kitap
Bir sis içinde kaldım dünyanın içinde. Ne önümü görüyorum ne geçmişimi düşünebiliyorum. Belirsizlik en çok korktuğum kelime iken tam ortasında kaldım bilinmezliğin. Beklediğim ne istediğim ne bilmeden yaşıyorum. Hani hep bir amaçla yaşarız ya dünyada ben de yok o amaç. Günlerin akıp gidişine şahit olabiliyorum sadece. Geceye ay şahitlik ederken güne güneşle başlayanları görüyorum. Hep bir telaş içinde akan hayatlar. Bir ağaçta asılı kaldı ruhum. Sislerin içinde gördüğüm sadece kendi ellerim . Sımsıkı kenetledim ellerimi birbirine . Yine o sisi aralayacak olan bendim biliyorum. Ne zaman dağılırsa bulutlarım kaldığım yerden devam ederim yaşamaya nasılsa.
Hayatta ne olursa olsun dibi de görebiliz bulutların üstünde de gezebiliriz ayağımız yerden kesilebilir derince bir çukura da düşebiliriz. İçinde olduğumuz anın bizde nereleri acıttığı nereleri iyileştirdiği nereleri sakinleştirdiğine odaklanmalıyız. O an sadece içinde bulunduğun mevsimi yaşamaya bakmalı insan. Kış yaza , yaz sonbahara gebe . Yaşamak dediğin şey kıvrımları olan bir yanı uçurum virajlı bir yol. Tehlike de hissettiğin her an biraz yavaşla sakinleş ve neler olduğuna odaklan . Değişimin başladığı süreç sancılı olacaktır. Sen içinden sağ çıkınca yaşadığın her şeye değecek bir benlikle kaldığın yerden devam etmelisin nefes almaya. Etrafına bir bak . Hangi canlının yaşamı kolay ki. Burası dünya . Mevsimini yaşa .
Küçüktük. Toyduk. Dünya avuçlarımızın içindeydi sanki. Geceler sabaha çok zor ulaşıyor saatin tik takları geçmek bilmiyordu. Sabahları senin yanına koşmak gibi inanılmaz bir arzu ile uyanıyordum. Birbirimizi uzun zamandır görmeyen uzak diyarlardaki iki aşık gibi sarılmalarımızın peşini elimi sıkıca tutup yan yana yürüyüşlerimiz takip ediyordu. Korkusuzduk. Heyecanlıydık. Zamanın her anını kullanmak doldurmak gibi bir çabamız vardı yarın yokmuş gibi yaşamayı düstur edinmiştik seninle. Ondan kıymetliydi her tik tak sesi bizim için. Kokunu hafızama kazımam, tenini ezberlemem . Seviyorduk birbirimizi delicesine incitmeden kırıp dökmeden. Bilmediğimiz sokalarda kaybolmak rn sevdiğimizdi. Birbirimizi keşfederken dünyayı sermek önümüze adımlamak hissetmek dokunmak anlam yüklemek mavi bir kapının rengine. Hep çok sevdik . Bizim görünmez ruhlarımız aşinaydı ezelden beri birbirine. Ben seni sevdim , sende beni. Bunun için teşekkürler sevgilim .