Gamze

Gamze
@okatgamze

Gamze

, bir kitap okudu
Puan vermedi·424 syf.·
Beğendi
·
45 günde okudu
·
Okunma: 27 Eylül 2025 19:52
·
2025 13. kitabı
Serkan Karaismailoğlu
8.7/10 · 19,1bin okunma
Reklam
Korkma seni suçlamam , ben en çok kendimi döverim . Benim derdim kendimle.
Bir sıkışmışlığın içinde kalakaldım. Çaresiz ama çığlık çığlığa bağıran duygularımla . Ne adım atsam karşılıksız . En çok sesimi duymasını istediklerim kulaklarını kapatmakta o kadar ısrarlı ki , bu his beni çıkmaz sokaklara mahkum ediyor sanki. Ne adım atsam sonu hep sonuçsuz. Ne anlatsam ne kadar parçalasam da kendimi sessizliğin içine kilitler vurup bildiklerini okumaktan vazgeçmiyor insanoğlu denen unutan varlık. Ne yalnız bırakıyor beni, ne de elimi tutuyor. Çırpınışlarımı sadece gören benim, onlar izliyor. Elimi tutmuyorsan bırak beni diyorum sezenin dediği gibi vazgeçtim bir bok yedim ben kendi içimde savaşırım tek taraflı diyorum illa gelip beni uykumdan uyandırıyor. Ya gel hayatıma ne varsa yaşayalım ya git artık ardına bile bakmadan. Ben de beni sana anlatacak ne kelime kaldı ne duygu . Kulaklarını kapatmaktan vazgeçtiğin beni anladığın zaman gel bana yoksa temelli git benden . Hayatın getirdiklerine de götürdüklerine de razıyım ben. Yeter ki beni arafta bırakma . Ya gel ya git .
Yan yana pencelerin olduğu iki ayrı evde yaşamak . Yolumuzu kesiştiren tek şey geceleri gökyüzünü aydınlatan aydı. Ayrı dünyaların içinde birbirimizi delicesine ararken kaybolduğumuz her gecenin şahidi ayın ışığıydı odalarımıza vuran. Ömür boyu yan yana olmak zorunda olan kalplerimiz dokunmadan habersiz sevmeye mahkumdu yüreklerimiz. Her gece ışıklarımızı birbirimiz için yakarken yataklarımızın sol yanı hep boştu. Taki senin varlığını yüreğime düşüren histen beri. Orda ne zamana kadar yaşardın bilmiyorum ama kalbimde olan şeyin adı ne olursa olsun kendi mahzeninde yaşamaya mecburdu. Seni içimde oraya kapatıp kapıları pencereleri ışıkları sıkı sıkı kapattım . Seni de kendimi de yüreğimin mahzenine gömüp ordan kimseyi sağ çıkarmadım.
Mavinin deniz ile gökyüzü arasında birleştiği yerdeyim. Cırcır böceklerinin ahenkle bu ana eşlik ettiği, güneşin tenimi yaktığı andayım. Nefesimle dolduruyorum içimi. Kendime çıktığım yolculuğumda yüreğimde getirdiklerim yanıbaşımda. Hatırlamak istediklerim ,unutmak istediklerim, kokular, gözler, söylenmiş söylenmemiş tüm sözler,pişmanlıklarım, serzenişlerim, gururlandıklarım, mutluluklarım ,mutsuzluklarım her şey yanımda . Bazılarından kurtulmak istediğim gerçeğini sık sık hatırlatarak üzüldüklerimi mavinin derinliklerine gömeceğim. Yine tüm mutluluklarımı önüme koyup mavi ile yeniden yeşilleneceğim. Düşe kalka yürüyeceğim ama asla yürümekten vazgeçmeyeceğim.
Reklam