Gamze
@okatgamze
Şu anda okuduğu kitap
burda kalsın .
Bir yazım turna dergisinde yayınlanmak için onay aldı. Bu bir başlangıç olur umuyorum ki . Burda kalsın bu güzel anı . Sık sık açıp okuyacağım içimi huzurla dolduran bir anı olacağı kesin .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İki kelebeğin kanadında iki ayrı yara iziydik sanki. Seninle ben yan yana gelince yara izi kayboluyor müthiş bir ahenk yaratıyorduk. Hiç ayrılmamalıydık yan yana olmalıydık hep . Ta ki seni içimde öldürene dek . Kelebeklerin ömrü kısa olur yalanına inandık ikimizde kısa ama dopdolu bir mutluluğun sarhoşu olduk . Bu da bir ömür yeterdi zaten bize .
Hayatı kendim için durdurma kararı aldım. Çabasızca beklentisiz yalnızca seyretmeye karar verdim. Herkes için neysem herkes de benim için o olmalı diye düşünüyorum . Hayatında yer edinmeye çalışmadan sessizce gidiyorum herkesten,senden . Hayatınızdaki dertlerinizle baş başa bırakıyorum sizi. Ben artık kimseye eşlik etmeyeceğim,kimsenin bana eşlik etmediği gibi. Cesareti olmayan hiç bir olayın duygunun içinde kendi varlığımı sürdüremediğimi fark ettim. Ben kendi dünyama göreyim . Ve orda yaşamam gereken neyse onu yaşayacağım . Sizin cesaretsiz sevgisiz hayatınızda mutlu olmanızı dilemekten başka yapacağım bir şey yok. Herkes kendi hapsolduğu dünyasında kendi çabası kadar yaşasın .
Geçen gün yağmur sonrası biraz yürüyüş yaptım. Sarı ile yeşilin birbirini dansa kaldırdığı güz mevsimi gelmişti. Toprağın ıslak kokusunu taa derinlerinlerime kadar çekip mühürledim. Patikanın sonunda o kadar büyük bir ağaç vardı ki altına bağdaş kurup oturmak ,düşünmek istedim. Güçlü dalları Yağmur sularıyla yıkanmış kahverengi yeşil sarı yaprakları aradan süzülen güneş ışığı ile adeta parlayordu. Dünya üstünde varlığını ispat edercesine tüm heybeti ile salınıyordu. Ağacın sayamadığım kadar kolları vardı. Yosunlar etrafını sarmalamış, yaprakları ile aynı renk cümbüşü içinde hem belirsiz hem de bir o kadar da göz alıcıydı. Uzandım altına. Dünyada karşılaştığımız her bir an sanki ağacın içine hapsolmuştu,saklamıştı onları dallarının budaklarının arasında . Kendimi onunla bir hissettim bir an. Ruhlarımız birbirine aşınaydı belki de . Yaşadığım her iyi kötü anılarımı dallarıyla bağlantıladım kafamın odalarında . Merdiven basamaklarını tırmanır gibi çıktım her bir dalından ennnn uç yaprağına . Sonra o yaprağın üstünden baktım aşağıda uzanmış kendime . Ne kadar yol geldiğimi farkettim sakince, gururla. İçimdeki ağacın dallarını,budaklarını kucakladım sevgiyle . Yine kol verecektim hayata biliyordum. Sonbahar yaza gebeydi.Hep öyle olmuştu. Yeniden yapraklanmaya söz vererek kalktım renklerin binbir tonunu barındıran yıllanmış ağacın altından .
Gözlerindeki gülümseme ne kadar uzakta olursa olsun ben istediğim zaman baktığım her yerde benimle oluyordu.